וְשָׁחַ֣ט אֶת־הַכֶּ֗בֶשׂ בִּ֠מְקוֹם אֲשֶׁ֨ר יִשְׁחַ֧ט אֶת־הַֽחַטָּ֛את וְאֶת־הָעֹלָ֖ה בִּמְק֣וֹם הַקֹּ֑דֶשׁ כִּ֡י כַּ֠חַטָּאת הָאָשָׁ֥ם הוּא֙ לַכֹּהֵ֔ן קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִׁ֖ים הֽוּא׃
13
13
Dann schlachte er das Schaf an dem Ort, an dem man das Sündopfer und das Ganzopfer schlachtet, an dem heiligen Ort; denn gleich dem Sündopfer ist das Schuldopfer für den Kohen, hochheilig ist es.
an dem Ort, an dem man schlachtet: an der Seite des Altares im Norden. Was will uns das lehren? Es steht doch bereits in der Lehre des Schuldopfers (אָשָׁם) im Abschnitt Zaw (zuvor, Waj. 7:2), dass das Schuldopfer im Norden geschlachtet werden muss? Nur, weil dieses aus der Regel der übrigen Schuldopfer herausgetreten ist, indem es hingestellt werden muss, hätte ich meinen können, es soll auch da geschlachtet werden, wo man es hinstellt. Darum steht וְשָׁחַט … בִּמְקוֹם אֲשֶׁר יִשְׁחַט „er schlachte an dem Ort, an dem man schlachtet“.
Raschi
denn gleich dem Sündopfer: denn gleich allen Sündopfern (חַטָּאוֹת) ist dieses Schuldopfer (אָשָׁם): für den Kohen. In allen Vorgängen des Dienstes, die der Kohen ausführt, ist dieses Schuldopfer dem Sündopfer gleich. Damit du nicht sagest, weil sein Blut aus der Regel anderer Schuldopfer herausgetreten ist, indem es auf den Ohrknorpel und die Daumen gebracht wird, sei für es die Sprengung des Blutes (מַתַּן דָּמִים) und die Darbringung der Opferstücke auf dem Altar nicht vorgeschrieben. Darum steht כִּי כַּחַטָּאת הָאָשָׁם הוּא לַכֹּהֵן „denn gleich dem Sündopfer ist das Schuldopfer für den Kohen“. Ich hätte nun meinen können, sein Blut soll gleich dem des Sündopfers an die obere Hälfte des Altares gebracht werden, darum steht …, siehe Torat Kohanim (14:47).
Raschi